qualia.

De stoel zat rechtop te wachten
De tafel zette het diner op poten
De kaarsen ontstaken mijn hartstocht
De vloer liep met mijn zorgen weg

Maar
De kast had niets dan servies voor me
En
De schilderijen staarden in mijn ziel
De planten verzorgden mijn natuur
De vazen verbloemden nog slechts

De bank lag ledig op de grond
De deur deed mij achter zich dicht
De deurbel drukte op mijn angst
De post bezorgde mij geen recht

Maar
De programma’s pauzeerden mijn smart
En
De gespeelde liefde hield van mij
De televisie zette mij aan het denken: 
Is dit voor mij wel weggelegd?

– O. W. Benink