“Je liefde of je leven!”, verstond ze.
Sissende lokken krioelden over haar heuveltop.
Ze keek naar zijn hand of zag ze een loop.
Ze ving hem met haar blik, en van schrik verhardde hij.
Zijn voetstuk las: “Een man”.
Angst, zo dacht hij, is een onzalig kunstenaar.
Zij was deze wijsheid te slim af.
– O. W. Benink
qualia. 
Plaats een reactie